Namioty festiwalowe - pod każdym z nich serwowane coś do zjedzenia...
Laoski "stragan" - serwowano tu dobrego smażonego kurczaka:D
A to już kuchnia indonezyjska..
Wietnamskie stoisko....
Głowna scena festiwalowa...
Poszliśmy także na amatorską komedie japońska, byłą po japońsku:D, ale i tak trochę załapałem jak wygląda Japońskie poczucie humoru...
Ja w pokazowym Lexusie
Po pierwszym dniu festiwalu Nancy zabrała nas do portu Toyohashi. Który jest głównym centrum eksportu i importu samochodów do i z Japonii (Miasto Toyota, głowna siedziba firmy Toyota znajduje się około 50 km do Toyohashi, natomiast Lexusy wytwarzne są w miescie Tahara, tylko kilka kilometrów od Toyohashi). Potem Nancy zaprosiła mnie do siebie na kolacje, a jeszcze potem razem z mężem zabrała do sklepu gdzie kupiłem sobie japońska kartę sim (bez ich pomocy nie dałbym sobie rady, bo w sklepach po angielsku się nie dogadasz...). Japończycy mają inne karty niz w Polsce, dlatego potrzebowałem także telefonu japońskiego, miałem zamiar go kupić, ale okazało się ze mąz Nancy ma niepotrzebną starą komórkę, którą mi dał. Bardzo oboje mi pomogli, są niesłychanie mili i pomocni:) miałem ogromne szczęście, że poznałem Nancy!!!
W Japonii nie jest tak łatwo nabyć telefon i karte, nie wystarczy pójśc do sklepu i kupić kartę sim. Potrzeba wyrobić karte cudzoziemca najpierw i dopiero potem można pójść do sklepu z komórkami. Każda karta sim musi być przypisana do konkretnej osoby, takie prewencyjne działanie w celu walki z przestępczością. Na kartę cudzoziemca się czeka, ja czekałem prawie miesiąc ;/
W niedziele ponownie poszedłem z Nancy na festiwal....
Niektóre japońskie zabawy są naprawdę bardzo dziwne, i myślę, że w Polsce kompletnie by nie przeszły... tu np był konkurs w którym facecie się przebierali za dziewczyny i brali udział w swoistych wyborach na "najbardziej słodką dziewczynę" .... zaprawdę dziwne
... inną oryginalną zabawą (niestety nie mam zdjęć) było turniej przeciągania pończoch. Wyglądało tak że 2 pończochy były związane ze sobą, 2 facetów nakładało sobie na głowę jedną z tych związanych pończoch. Następnie następowała faza przeciągania, wygrywał ten student który ściągał pończochę z głowy przeciwnika, jednocześnie nie tracą swojej ;p
Na tym zdjęciu, w samy środku stoi Irina. Jest ona osobą o tyle ciekawą, że jej mama jest Finką, która wyszła za Japończyka, i mieszka w Japonii już od 30 lat. Fińska rodzina Iriny pochodzi z tej samej części Finlandii gdzie studiuje:) Trochę próbowaliśmy rozmawiać po fińsku, było to tyle ciekawe, że oboje mówimy po fińsku na podobnym poziomie;)
Publicznośc oglądająca występy...
A to występ moich znajomych z kluby organizującego rożne międzynarodowe imprezy. Dali bardzo dobry pokaz:
Udało mi się także chwile pograć w japońską wersje Osadników z Catanu (w sumie karty były zarówno po japońsku jak i po niemiecku).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz