czwartek, 14 października 2010

Kurs japońskiego + troche akutalności

Z nowych newsów, to zapisałem się na intensywny kurs japońskiego:)
Niestety nie będę mógł go ukończyć:(, bo trwa on do marca, ale i
tak mam wielką radochę, że chociaż te 2,5 miesiące będą tak japońskie:D
W ogóle robiono mi problem z tym kursem. Postawiono warunek,
że tylko osoby które mogą uczęszczać na cały kurs zostaną przyjęta. Ale byłem
uparty, pogadałem z moim opiekunem, on mnie poparł, a nauczyciel ostatecznie
powiedział, że dla niego jeden więcej student to żaden problem:)
Dziś w ramach kursu każdy dostał laptop (tak naprawdę dostał, tak, że do końca mojego pobytu
tutaj mam do dyspozycji 2 laptopy:)), na którym mam robić naszą prezentacje
po japońsku (każde na temat swego kraju)...
Ciekawostki: na jednej z pierwszych lekcji prowadzący nauczyciel powiedział, że jest jedynym doktorem języka japońskiego na tym uniwersytecie. Po czym dodał z uśmiechem, że w sumie jest jeszcze jeden doktor języka ale aktualnie jest zawieszony z powodu skandalu seksualnego !? ... Taki trochę plotkarski jest nasz sensei (nauczyciel);D Apropo Polski powiedział, że wie, że miała ciężką historie.

Poza tym w poniedziałek (3 dni temu) byłem na większej wyciecze rowerowej,
przejechałem około 90 km, i dotarłem w bardzo ładną okolice:) A oto kilka fotek z wycieczki:






Jest środek października, ale słońce w Japonii nadal bardzo mocno grzeje, tak, że się trochę spaliłem na tej wyciecze... Dlatego dziś kupowałem krem nawilżający w sklepie.... i tu oczywiście pojawił się problem, jak rozpoznać taki krem wśród japońskich kosmetyków ? Na szczęście z pomocą sprzedawców dałem rade...:]

Poza tym wczoraj dowiedziałem się, żeby dostać zwrot pieniędzy za konferencje w Nagoi, na której byłem w zeszłym miesiącu. Musze przygotować raport z konferencji ... na a była ona po japońsku;p Nikt mi nie mówił o tym gdy się zgłaszałem na wyjazd ;p

niedziela, 10 października 2010

Idealna sobota:)


Nancy obiecała, że w sobote zabierze mnie do centrum, do największej księgarni w miescie, bym mógł kupić pocztówki japońskie. W Japonii nie ma tradycji wysyłania pocztówek, dla tego nie można ich prawie nigdzie kupić (nawet na poczcie ich nie mają). Następnie punktem była kolacja na którą Nancy umówiła mnie z jej szefem (i jego rodziną), jako, że szef chciał poznać trochę studentów międzynarodowych:) Szef powiedział, że może się "zaopiekować" nawet 3 studentami, więc Nancy namówiła na dołączenie naszą wspólną znajomą: Ozo (z Uzbekistanu) a ja namówiłem mojego sąsiada z Finlandii (Riku). No ale po kolei;) :

Odwiedziliśmy dziś także piekarnie (jedyną normalna piekarnie (nie licząc piekarni przy hipermarketach) w mieście liczącym 390 tyś. ludzi). Piekarz (na zdjęciu po lewej), był niewiarygodnie miły. Gdy dowiedział się, że nie jedliśmy jeszcze lunchu, dał nam drożdżówkę do wyboru, plus jeszcze jedną drożdżówkę, plus kilka kromek chleba, plus masło (w Japonii taki prezent naprawdę dużo znaczy:), dzięki temu zjadłem moją pierwszą kanapkę od początku mojego pobytu w Japonii;p) Rozmawiałem też trochę z nim, mieszkał trochę w Niemczech, gdzie uczył się piec chleb. Był kiedyś w Polsce, gdy dowiedział się, że jestem Polakiem od razu pochwalił się perfekcyjną polską wymową 3 słow: pączek, makowiec, Częstochowa:D Poza tym pytał (Nancy pomagała w tłumaczeniu), skąd jestem, czy z Warszawy, jak powiedziałem, że z Lublina, to tak ja by trochę kojarzył gdzie to, bo mówił wschód i że przy Ukrainie:) ... super ludzie:)

A to moi nowi znajomi: Ozo z Uzbekistanu oraz Riku z Finlandii (z mojego uniwersytetu, ale z kampusu z innego miasta)

A to japońska oponka:)

A oto bagietka, mnie niestety nie stać mnie na takie luksusy;)

Oto nasza paczka w McDonladzie (od prawej: Nancy, Ozo, Riku, Ja), zamówiliśmy herbatę i po cichu podjadaliśmy dopiero co otrzymane prezenty ;)

A to już wieczorna kolacja, przystawka rozpoczynająca: surowe ryby (ta bardziej czerwona wygląda jak tuńczyk, a druga to nie mam pojęcia co to) plus wasabi oczywiście:D

A to już główne danie, kamień który widać na zdjęciu jest niewiarygodnie gorący.
Wpierw smaruje się go kawałeczkiem otrzymanego smalcu, a potem smaży na nim surową wołowinę. Efekt jest pyszny:) W pozostałych miseczkach znajdują się rożne dodatki, sosy itp:) (Ciekawe czy kamienie myją potem w zmywarce ;))
Kelnerka przynosi nową porcje:)

A to już moja taca....

Moja wołowina i grzybek czekają na usmażenie;)
... z lewej strony widać kawałek smalcu, do smarowania kamienia...
Oczywiście nie mogło zabraknąć sake, w kieliszku jest sake, ale również w tej czarnej podstawce była sake... ;p

Kampai (na zdrowie);)

A to już deser, lody plus..... oczywiście jak zwykle zielona herbata;p W Japonii zawsze podają bardzo małe porcje deserów....
Po kolacji szef zabrał nas na pokaz fajerwerków w czasie tradycyjnego festiwalu Japońskiego Matsuri. Wspaniała sprawa:) Na zdjęciu widać jak rozpoczyna się pokaż tezutsu (tezutsu to duza bambusowa rura, wypełniona prochem, fajerwerkami, trzymana w ręku przez naprawdę odważnych ;))
A to jak wygląda pokaz kilka sekund później, naprawdę robi wrażenie... ale bezpieczne to to chyba nie jest...

A to grupa Japończyków przynosi wielkie tezestu, krzycząc przy tym coś co w wolnym tłumaczeniu znaczy: JEEEEEEEEEEEEEE ;p (Wiem, że mało widać, ale ciemno było już bardzo ...)

Na zdjęciu widać mężczyznę idącego zapalić wielką rurę wypełniona fajerwerkami (tzw duże tezustu)

Podkładanie ognia pod wielkie tezutsu...

... i się zaczyna....

A to już tezustu plujące ogniem...

A oto film z tezutsu. Widać dobrze na nim wybuch w końcowej fazie odpalanie tezutsu...
Oprócz pokazów tezutsu, były także bardziej normalne fajerwerki. Np zrobiono płonącą instalację która przyjęła kształt misia koali (oczywiście pokazujące znak viktorii;p). Czemu miś koala ? ... a no dlatego, że jest on maskotką lokalnej drużyny bejsbolowy z Nagoii... której nazwa z kolei to smoki (Nagoya Dragons);p

wtorek, 5 października 2010

Welcome lecture&party

Wczoraj odbyły się uroczystości przywitania nowych studentów zagranicznych. A więc także mnie, choć jestem tu już prawie miesiąc (od początku września) na imprezę powitalną musiałem czekać aż reszta studentów dojedzie na nowy semestr (który startuje w październik).

Najpierw miał miejsce oficjalne powitanie, oraz wykład na temat Uniwersytetu w Toyohashi i ogólnie w Japonii, co oferuje, jak tu przetrwać itp (część prelekcji odbywała się duetowo - a więc jedna osoba wykładała po japońsku natomiast druga tłumaczyła każde zdanie na angielski...)

Studenci zagraniczni oraz ich tutorzy (obok każdego studenta siedział jego japoński tutor). Większość nowych studentów pochodzi z krajów Azji, z krajów bardziej zachodnich doliczyłem (się razem ze mną) 3 osób: Fina, Niemca, Polaka.

A to jakie usługi medyczne serwuje uniwersytecka przychodnia... można się nawet na psychoterapie zapisać .... oczywiście po japońsku;p to by było coś:) Komentarz na dole ulotki prosi o przyjście ze swoim tutorem, o ile tylko nie jesteśmy zbyt dobrze w japońskiej konwersacji;p Na szczęście posiadam wszechstronne rozmówki Polsko-Japońskie, dzięki który jestem w stanie poskarżyć na szereg najróżniejszych dolegliwości: od zatrucia pokarmowego po bycie w ciąży ;)
A to ulotka przygotowana przez uniwersytecki klub studencki zajmujący się organizacją rożnych wydarzeń angażujących wspólnie studentów japońskich i międzynarodowych. Z niecierpliwością czekam na ich imprezę hallowenową ;)

Poza tym w czasie wykład dowiedziałem się o bardzo intensywnym kursie języka japońskiego (15 godzin tygodniowo - 3 godziny dziennie) Strasznie mi się spodobała jego idea, i postanowiłem się ,że muszę się na niego zapisać:) No ale robiono mi duże problemy, bo wyjeżdżam 2 miesiące przed tym jak kurs się kończy. Dziś poszedłem do biura międzynarodowego, i pomęczyłem ich trochę, mówiąc że bardzo chce się uczyć itp:D Spytali się więc nauczyciela czy dla niego to problem, a on powiedział że nie:] Musze jeszcze tylko spytać się mojego profesora z laboratorium, czy to dobry pomysł bym brał tak czasochłonny kursy, żeby się tylko zgodził:)

Flagi krajów z których pochodzą nowo przybyli studenci, z mojego powodu jest też flaga polska:)
Ogólnie mało studentów zagranicznych przyjechało, tylko 27 nowych studentów. W Joensuu (gdzie mieści się mój fiński uniwersytet), na każdy semestr przyjeżdża z 150/200 nowych studentów...

Po wykładzie przyszedł czas na "welcome party", choć nie wiem czy można było to nazwać party. Raczej godzina pogadanka przy jedzeniu. Ale i tak było ciekawie. Wreszcie mogłem się najeść owoców, no i sera zółtego:))

Choć i tak dominowały owoce morze, za którymi średnio przepadam, ... no ale, że jedzenie w Japonii to towar deficytowy to starałem się za bardzo nie grymasić;)

Po około godzinie impreza się zakończyła, powiedziano, że jak ktoś chce to może zabrać tace z resztą jedzenia ze sobą. Ja nic nie wziąłem, ale niektórzy bardzo łapczywie zaczęli gromadzić jedzenie ;)

poniedziałek, 4 października 2010

Festiwal Uniwersytecki

Na ostatnim weekendzie odbył się festiwal uniwersytecki. Umówiłem się, że na festiwal pójdę razem z Nancy (Nancy jest bardzo towarzyską osobą, ma mnóstwo przyjaciół wśród studentów międzynarodowych, w latach 90 przez 3 lata mieszkała z mężem w USA. I Być może dlatego uważa się za mało japońska, woli np. bardziej zachodnią kuchnie:D a poza tym jest chrześcijanka (podczas gdy większośc Japończyków to buddyści, szintoiści lub to i to naraz:p) .


Namioty festiwalowe - pod każdym z nich serwowane coś do zjedzenia...

Laoski "stragan" - serwowano tu dobrego smażonego kurczaka:D

A to już kuchnia indonezyjska..

Wietnamskie stoisko....

Głowna scena festiwalowa...

Turniej robotów - wygrywa ten kto swoim robotem przeniesie więcej piłeczek w określonym czasie...

A oto pokój mangowy, każdy mógł w nim pokolorować swego pokemona ;p

Poszliśmy także na amatorską komedie japońska, byłą po japońsku:D, ale i tak trochę załapałem jak wygląda Japońskie poczucie humoru...

A oto ankieta w której miałem napisać swoją opinie o filmie, jedyne co zrozumiałem to 1 pytanie apropo płci :]

Ja w pokazowym Lexusie

Po pierwszym dniu festiwalu Nancy zabrała nas do portu Toyohashi. Który jest głównym centrum eksportu i importu samochodów do i z Japonii (Miasto Toyota, głowna siedziba firmy Toyota znajduje się około 50 km do Toyohashi, natomiast Lexusy wytwarzne są w miescie Tahara, tylko kilka kilometrów od Toyohashi). Potem Nancy zaprosiła mnie do siebie na kolacje, a jeszcze potem razem z mężem zabrała do sklepu gdzie kupiłem sobie japońska kartę sim (bez ich pomocy nie dałbym sobie rady, bo w sklepach po angielsku się nie dogadasz...). Japończycy mają inne karty niz w Polsce, dlatego potrzebowałem także telefonu japońskiego, miałem zamiar go kupić, ale okazało się ze mąz Nancy ma niepotrzebną starą komórkę, którą mi dał. Bardzo oboje mi pomogli, są niesłychanie mili i pomocni:) miałem ogromne szczęście, że poznałem Nancy!!!

W Japonii nie jest tak łatwo nabyć telefon i karte, nie wystarczy pójśc do sklepu i kupić kartę sim. Potrzeba wyrobić karte cudzoziemca najpierw i dopiero potem można pójść do sklepu z komórkami. Każda karta sim musi być przypisana do konkretnej osoby, takie prewencyjne działanie w celu walki z przestępczością. Na kartę cudzoziemca się czeka, ja czekałem prawie miesiąc ;/

W niedziele ponownie poszedłem z Nancy na festiwal....

Niektóre japońskie zabawy są naprawdę bardzo dziwne, i myślę, że w Polsce kompletnie by nie przeszły... tu np był konkurs w którym facecie się przebierali za dziewczyny i brali udział w swoistych wyborach na "najbardziej słodką dziewczynę" .... zaprawdę dziwne

... inną oryginalną zabawą (niestety nie mam zdjęć) było turniej przeciągania pończoch. Wyglądało tak że 2 pończochy były związane ze sobą, 2 facetów nakładało sobie na głowę jedną z tych związanych pończoch. Następnie następowała faza przeciągania, wygrywał ten student który ściągał pończochę z głowy przeciwnika, jednocześnie nie tracą swojej ;p

Na tym zdjęciu, w samy środku stoi Irina. Jest ona osobą o tyle ciekawą, że jej mama jest Finką, która wyszła za Japończyka, i mieszka w Japonii już od 30 lat. Fińska rodzina Iriny pochodzi z tej samej części Finlandii gdzie studiuje:) Trochę próbowaliśmy rozmawiać po fińsku, było to tyle ciekawe, że oboje mówimy po fińsku na podobnym poziomie;)

Publicznośc oglądająca występy...

A to występ moich znajomych z kluby organizującego rożne międzynarodowe imprezy. Dali bardzo dobry pokaz:

Udało mi się także chwile pograć w japońską wersje Osadników z Catanu (w sumie karty były zarówno po japońsku jak i po niemiecku).