piątek, 17 września 2010

Dzień 11

To był moj już 11 dzień w Japonii, czas leci tak szybko... czasem aż za szybko:)

Dziś byłem umówiony spotkanie z Hitomi (nauczycielką angielskiego, znalazłem ją na CouchSurfingu). Hitomi miała mnie zabrać na wycieczke do Imou Bog. Są to wzgórza plus tereny podmokłe, położone na wschód od Toyohashi.
Spotkaliśmy się o 10:30 na parkingu przy sklepie MiniStop, sklep ten jest tuż przy moim universytecie. Hitomi okazał się strasznie miłą osobą. Zabrała mnie swoim samochodem aż do Imou Bog, gdzie zaczęliśmy nasz spacer. Było super, wreszcie byłem naprawdę poza miastem:)

Japońska ważka... zdaje się, że rozumiała po angielsku. Prosiliśmy ją by siadła na chwile, no i siadła:D

Ścieszka przez bagno/torfowisko

Nadal ścieżka plus grupa Japończyków z parasolką, całkiem sporo osób było na szlaku...

A oto wykaż jesiennych kwiatów, oczywiście nazwy pisane katakaną...

Ścieżka w lesie...

Poglądowy widok....

Ciemny las...

Wielka japońska glista... ogólnie mają tu dużo dużych owadów, czy też robaków...

No i weź zgadnij w którą stron iść ;)

Wzgórza:D

Hitomi...

Ja i widok na Toyohashi...

Druga część widoku na Toyohashi....

A to już wieczorny widok z mego balkonu....

Po naszej wyciecze Hitomi zabrała mnie do restauracji gdzie podawano tylko makaron (Spaghetti itp.). Jedzenie tam było bardzo dobre (w końcu po raz pierwszy w Japonii na obiad jadłem coś innego niż ryż!!!:DDD), ale też drogie (nawet jak na Japonię, 1400 Yenów za obiad, czyli okolo 50 zł). Chciałem sam za niego zapłacić, ale Hitomi mimo moich nalegań mi nie pozwoliła. Bardzo było mi głupio potem... To już trzeci raz, gdy mój japoński znajomy płaci za mój lunch. To chyba japoński sposób traktowania gości. Potem poszliśmy na zakupy, a na końcu zostałem odwieziony na uniwersytet.

Dzięki Hitomi nauczyłem się kilku nowych japonskich zwrotów:)) Spytałem się jej też czy możliwe jest by osoba nie znająca japońskiego znalazła jakaś prace. Hmmm, powiedziała, że może to być trudne, ale może mógłbym liczyć pieniądze;p Wystarczyło by się nauczyć liczyć po japońsku, w sumie już trochę umiem, trzeba się będzie temu przyjrzeć;]

Po południu udałem się na wydział, gdzie Matthieu (francuski researcher z mojej grupy) opowiedział mi o tym nad czym pracuje (wyznaczanie trasy dla robotów w bardzo dużym uproszczeniu:)). Później miałem krótką rozmowę z moim profesorem, spytał mnie o mój projekt, powiedział co mam dalej robić mniej więcej (ma mi przysłać kolejny artykuł do przeczytania), oraz ustaliśmy, że będziemy mieć 1 spotkanie tygodniowo. Potem Hiraku (jeden z studentów japońskich) pokazał mi sensor 3d używany w robotach do widzenia przestrzennego, fajna sprawa:)

Ciekawostki:
- Japońskie drogi miejskie są tak wąskie (przy czym zwykle nie ma na nich chodników, piesi nawet w mieście chodzą po poboczach(których tez prawie nie ma;p)), i jednocześnie dość ruchliwe, jestem pełen podziwu dla kierowców, jaki oni nie tracą lusterek;)
- Myślałem, że Japończycy bardzo ścisłe przestrzegają przepisów drogowych. Jednak Hitomi zdazało się jechać po 55 km/h na wąskich uliczkach, gdzie było ograniczenie do 40;p
- Zawsze myślałem, że Japonia to prawy kraj, i że tu nie kradną. Hitomi mi opowiedziała jednak, że ich stary samochód został skradziony. W bardzo ciekawy sposób zresztą Jej maź zostawił go pewnego dnia na nocy na parkingu w Nagoi. Następnego dnia policja zadzwoniła do nich, że ich samochód został "rozmontowany" i by zabrali to co z niego zostało;p Okazało się, że przez noc cały samochód został rozebrany doszczętnie, została tylko karoseria;p Policja nigdy nie złapała złodziei. Hitomi powiedział, że zrobił to pewnie jakiś chiński gang. Potem jeszcze dodała, że chyba jej mężowi skradziono rower z stacji w Toyohashi... tak, że teraz zaczynam się obawiać o mój Suzuki rower...;/, że pewnego dnia wyjdę przed akademik a tu tylko koła się ostały ;)


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz